A Vietnamese court has sentenced six people to up to 4 1/2 years in prison for arranging more than 300 fraudulent adoptions, a court official said Tuesday.
Archive for September, 2009
Kyoto, Japan>, Sep 29, 2009
On quitté Yann en avant midi et hop un autre petit tour de Shinkasen. Et nous voilà à Kyoto. Une des villes les plus populaire du Japon. Il y a des temples, il y a des geishas et une atmosphère vraiment différente de Tokyo.
C’est tellement populaire qu’il parait qu’il n’y a plus aucune chambre d’hôtel en ville depuis belle lurette. La notre est pas trop mal situé et est 1 fois et demi plus grande que celle de Tokyo. On a même un mini divan. C’est un bonheur quand tu passes tout ton temps assis sur le lit!
On est parti sans plan à la découverte de Kyoto et on a découvert un secteur de rues couvertes avec magasins et produit frais. Comme l’enfant illégitime de la plaza saint hubert et le marché Jean Talon mais version atomique. Vraiment nice et sympa. Et pas trop débile cher. Steph a essayé de s’acheter des vêtements sans succès. Le format est bon mais les bras sont toujours trop court!?! À la place, on s’est rabattu sur des snacks mystères. Ma théorie c’est que si ya un line up, faut que se soit bon! Et ça l’était!
On a suivi notre route pour trouver Gion, le quartier traditionel ou sont les maisons de geisha et maiko - apprentie geisha. On en d’ailleurs croisé 2 mais c’est difficile de dire si se sont des vrai ou des touristes japonnaises déguisées. C’est une activité populaire ici. Oh well elles étaient cute anyway. Le quartier est charmant et rempli de resto super exclusif et super cher. Comme c’est pas trop dans notre budget on est allé dans un resto vaguement psychotronique à la place. À la table avec nous il y avait 2 madames en plastique et des plaquttes grivoises sur les murs. Bon au moins la nourriture était bonne.
On est allé dans les machines à photo japonnaise. Ça prend 4 photos que tu peux décorées avec n’importe quoi (une pievre sur ma tête, une face de panda sur celle de steph, des étoiles… you name it) avant de les imprimées. Vraiment trop drôle! Et le résultat est plutôt nice. Ça valais emplement le 4$. Va falloir vous les montrer live. Moi j’veux le refaire!
Bonne nuit
Izzy
Kathmandu, Nepal>, Aug 07, 2009
Dag 27 [Zangmu - Kathmandu]:
Vanochtend vertrokken uit Zangmu. Blij dat we weg zijn uit dit hotel, maar wel lekker geslapen => dit komt omdat het op 2300m hoogte ligt en er weer voldoende zuurstof aanwezig is.
We gaan naar de grens met Nepal dat op 20 minuten rijden ligt. We rijden nog een laatste stuk met de chauffeurs en gids, en nemen bij de grens afscheid van hen.
Bij de grens moesten we wachten totdat deze open ging. Om 10:00 uur gingen de deuren open en mochten we in de rij gaan staan. Alles werd nauwkeurig gecontroleerd. Alle tassen werden onderste boven gehaald. Ook alle boeken werden doorgebladerd. Zo vond men in een boek van een van de reisgenoten een foto van de Dalai Lama. Dit boek werd ingenomen… Maarten had het boek “Seven years in Tibet” bij zich met foto’s en voorwoord van de Dalai Lama. Opmerkelijk genoeg mocht dit boek wel door. De grenswachter heeft dit gelukkig niet gezien, anders waren ook wij een boek armer geweest.
Na meer dan een uur waren we eindelijk allemaal door de Chinese-grenscontrole en mochten we lopend de “Bridge of Freedom” over naar Nepal. Bij de Nepalese grenspost moesten we weer papieren invullen en werden we gecontroleerd op Mexicaanse griep. Dit gebeurde op een nogal ouderwetse manier: een thermometer onder de oksel… erg betrouwbare meting dus.
De klok moesten we hier 2 uur en 15 minuten terug zetten. Het was nu rond half tien.
De lunch hebben we in een klein dorpje gegeten, een echt Nepalees gerecht: Dal bhaat. Dit was best wel lekker. Na ongeveer 2 uur kwamen we eindelijk aan in Kathmandu. Wat is dit een drukke stad zeg!! Overal verkeer, en door elkaar heen. De vrouwen gekleed in gekleurde kleding, doet een beetje Indiaas aan. Erg mooi. Het was goed te zien dat Kathmandu vroeger een bekend stadje was voor Hippies. De winkeltjes verkopen nog steeds veel kleding in die stijl en er is ons meerdere malen marihuana of wiet aangeboden.
Op de weg naar Kathmandu hoopte Gascha stiekem dat we in een luxe hotel zouden komen: een goede douche met warm water. En waar belanden we: in een voormalig paleis van een koning! Ha… geweldig! Zachte bedden en een fantastische douche.
’s-Middags zijn we met z’n tweetjes Kathmandu in gegaan. Door de Tamel (de winkelwijk van Kathmandu) en toen naar Durbar Square. Een plein met veel tempels. We dachten dat dit een afgesloten terrein was. Nou… het verkeer ging hier gewoon doorheen. Je moest als voetganger dus oppassen dat je niet overreden werd. Was wel erg bijzonder. Gascha vond dit geen mooi plein. Alles was vies en de gebouwen/tempels waren niet mooi. Zij had het snel bekeken. Maarten vond het daar en tegen wel aardig interessant en leuk.
Die nacht hebben we heerlijk in een groot schoon bed geslapen.
Dag 28 [Kathmandu]:
Met de taxi naar Bouddha geweest. Een grote stoepa met daaromheen nog een paar tempels/kloosters. Deze konden we bezichtigen. Voor het eerst moesten we hier de schoenen uit doen (zoals het eigenlijk hoort). Op dit plein waren rondom souvenirwinkeltjes. Dit was een leuk pleintje. Lekker rustig en geen verkeer.
Hierna zijn we doorgelopen naar de rivier waar de lijkverbrandingen plaatsvinden. Op weg daar naar toe kom je veel aapjes tegen. Dit is erg bekend in Kathmandu. Wel raar dat die aapjes hier leven. Ze zijn agressief, dus je moet ervoor zorgen dat je geen eten in je hand hebt. Op het moment dat wij op de plek van de lijkverbrandingen aankwamen was er een lijk in brand. Op een plaatsje ernaast waren ze net de laatste resten aan het schoon vegen, de rivier in. Dit was heel apart om dit zo te zien. Alles wordt na de verbranding in de rivier gegooid. De bezem waarmee ze alles wegvegen, zelfs de kleding van de veger gaat de rivier in. Het bijzondere van dit is, dat naast deze lijkverbrandingen de kinderen gewoon aan het zwemmen waren in die rivier. Sommige vrouwen waren hierin zelfs de was aan het doen. Tussendoor zag je de offers in de rivier drijven (voornamelijk bloemen), en het afval dreef er tussendoor. Heerlijk water dus om in te zwemmen.
’s-Avonds voor het laatst gegeten met de hele groep. Was erg gezellig.
Dag 29 [Kathmandu - Amsterdam]:
Vandaag de laatste dag.. helaas…
We vertrokken om 11.00 naar het vliegveld in Kathmandu. Hier moesten we wachten tot 14.00 uur voordat het vliegtuig vertrok naar Delhi. De tijd ging gelukkig wel snel, ondanks dat er maar 4 winkeltjes waren. Om 14.45 vertrokken we dan. Om ong. 16.00 uur (plaatselijke tijd) kwamen we aan in Delhi. Hier moesten we wachten tot 02.40, want dan pas vertrok het vliegtuig naar Heathrow. Bij aankomst in Delhi moesten we ons melden bij de transit balie. Ze moeten van iedereen weten met welk vliegtuigmaatschappij we vlogen en wat het nummer van je bagagelabel was. Dit noteerden (ja ja met pen en papier!) ze op een lijst. Daarna werden we naar de wachtruimte gebracht. En hier konden we wachten tot ong. 01.00 uur. We hadden gelukkig ligstoelen gevonden. Wel lekker hoor. Gascha zat naast een vrouw die van oorsprong uit Afghanistan kwam. Met haar heeft ze lang gepraat over de oorlog en de Taliban. De vrouw woonde al 10 jaar niet meer in Afghanistan, maar in Finland. Daar was zij met haar gezin naar toe gevlucht.
Na wat gepraat en wat lezen, kwam om ongeveer 23.00 uur een vrouw onze paspoorten ophalen. Wat ze ermee ging doen, geen idee. Maar dat hoorden we later wel weer. Ongeveer 1,5 uur later kwam ze terug en moesten we mee. Ze leidde ons naar onze bagage. Ja hoor… ze hadden dus onze bagage uit het vliegtuig gehaald en deze werden omgelabeld. Vandaar dat ze bij aankomst van ons het vliegtuigmaatschappij en labelnummers nodig hadden. Wat een systeem! We moesten onze tassen identificeren. En we kregen direct onze paspoorten terug. Hierna door de laatste controles en nog even wachten totdat we konden instappen. Om 02.40 vertokken we naar Heathrow. Een vlucht van 8 uur. Maarten heeft tijdens deze vlucht aardig kunnen slapen, Gascha maar ongeveer 3 uur.
Dag 30 [Heathrow - Amsterdam]:
Om 06.45 uur (plaatselijke tijd) geland. Op Heathrow moesten we onze handbagage weer door de scan halen. En ja hoor. We hadden parfum gekocht op Delhi. Er zat een flesje in van 125 ml. Dat is 25 ml teveel. Ondanks dat het in een gesealde tas zat mochten we dit niet meenemen in onze handbagage. We moesten dus een tas inchecken. Wij naar een andere balie. Het moest wel snel gebeuren want we hadden maar een uurtje: om 08.10 ging de gate dicht. Maarten probeerde de vrouw om te praten en haar te overtuigen dat we de flesjes mee mochten nemen: alles was namelijk gezegeld in Delhi. Maar nee… deze Britse vrouw bleef stijf: we mochten dit niet meenemen in onze handbagage. Dus we moesten of het flesje achterlaten of 35 pond betalen. Maarten heeft toen maar betaald (na heel veel denkwerk en twijfel). De tas werd gelabeld en wij moesten snel lopen naar de gate om in te stappen. We waren gelukkig op tijd.
De vlucht duurde maar een uurtje. Aangekomen op Schiphol werd Gascha omgeroepen dat zij zich moest melden bij een balie. Wij wisten genoeg: de tas was er nog niet. En dit bleek ook te kloppen. De rugzak met de parfum was niet meegekomen met onze vlucht. Deze zou vandaag wel aankomen, maar dan met een andere vlucht en zou dan morgen thuis worden afgeleverd.
We hebben de trein gepakt en na 30 uur reizen kwamen we vermoeid weer thuis aan.
Dezelfde dag nog werd Gascha gebeld dat de rugzak was aangekomen. De volgende middag om 14.00 was de tas er ook.
Zangmu, China>, Aug 06, 2009
Dag 26 [Rongbuk (Mount Everest) - Zangmu]:
Ondanks onze kamer met uitzicht op de Mount Everest is zij deze vroege ochtend niet te zien. We hoopte op een glimp bij zonsopkomst.
Nog even proberen te slapen en rond 7:00 uur toch maar opgestaan. Tijdens het ontbijt verdween langzaam alle bewolking en hebben we ruimschoots van ’s-werelds hoogste berg (8848m) kunnen genieten. Machtig!!!
In de ochtend zijn we verder gereden naar Zangmu. In dit grensplaatsje gaan we overnachten. Dit is de laatste stop in Tibet en dan door naar Kathmandu in Nepal.
De reis is onvergetelijk geworden. We hebben ons zo geërgerd aan onze chauffeur dat hij nu minder fooi van ons krijgt. Wat een eikel zeg! Rijden met de telefoon in zijn hand terwijl het regent op een berghelling!
De weg die we reden is deels verhard en deels onverhard. Er was zelfs nog een deel in de maak: dit deel was dus onberijdbaar. Dat betekend in China dat je of omrijdt of wacht totdat de weg weer geopend wordt. De eerste opstopping was erg lachwekkend. We reden om de werkzaamheden heen in drassig gebied (langs een rivier). Bij de eerste waterloop ging het goed, hier reden we goed doorheen, maar bij de tweede waterloop kwamen we niet ver. Hier zat aan landcruiser al vast in de modder en die kwam er met geen mogelijkheid uit. De werklui hielpen ze niet: zij liepen door en gingen gewoon aan het werk. Na 2 uur kijken en discussiëren, besloten onze chauffeurs en de gids om terug te gaan en dus de waterloop niet over te steken. Gelukkig dat we dat deden, want er was in de tussentijd een opgang gemaakt door andere werklui, zodat we alsnog de weg op konden gaan. Maar voordat we er kwamen, reden 3 van de 4 landcruisers zich vast in de waterloop. Stelletje sukkels! Ze reden veel te langzaam de waterloop in. Maar na gesleep konden we verder. De helling op, naar de weg. Maar… dit gaat niet zomaar: daar moet je wel voor betalen! De werklui hebben de helling niet voor niets gemaakt. Per landcruiser 40 Yuan (ca. € 4,00). We hebben natuurlijk betaald, anders hadden we er nu nog gestaan.
De rit ging verder goed. Mooie natuur gezien op maar liefst 5000 meter hoogte. Zoals men zegt: het dak van de wereld.
Na Nyalam gingen we dalen en kwamen we in een totaal andere wereld. Hier waren de bergen groen en erg mooi. Van de bergtoppen kwamen veel watervallen! Onbeschrijfelijk mooi. Van droogte zo ineens naar vochtige en beboste bergen!
Op deze berg waren ook werkzaamheden. Dat wisten we van te voren. We wisten ook dat tot ongeveer 19.00 uur de weg dicht zou zijn. Maar helaas duurde dit wat langer. De gids was naar de beveiliging gegaan (alweer het leger) met een verhaal dat er iemand ziek was van ons en dat we echt zo snel mogelijk door moesten. Na betaling aan het leger (weer 40 Yuan per landcruiser) mochten we 2 uur later door: hoezo corrupte bende? Echt ongelooflijk maar waar.
In Zangmu kwamen we in de regen aan. Zangmu is een stadje (geen mooi stadje hoor) gebouwd aan de berghelling. Langs de weg van Zangmu (van boven tot aan beneden het dorp) stonden ontelbaar veel vrachtwagens die vanuit Nepal wachten op transport. Het hotel lag onderaan, dus de hele rit zagen we alleen maar vrachtwagens, vrachtwagens en nog eens vrachtwagens.
Het hotel was ook niet het beste, erg vies. Dit was tot nu toe nog steeds meegevallen, maar dit hotel was het toppunt. Gelukkig voor ons dat we er alleen maar waren om te slapen (in een bed waarvan de lakens niet verschoond waren en de haren van de vorige slaper er nog in lagen…)
Nagoya, Japan>, Sep 28, 2009
On a quitté notre chambre dans Shinjuku ce matin. Plus de mini chambre avec salle de bain en plastique style sous marin qui me donnait le mal de mer. Plus de camion de pompier, ambulance, party non stop toute la nuit. On a aimé la location Shinjuku, ses millions de resto et un peu moins son côté crasse. On bouge pour une ville pas mal plus tranquille. On va visité Yann, un copain de Steph. Il nous accueille gentilment chez lui.
On a pris notre premier shinkansen - train rapide. Quel charme. Ils sont ponctuel. Analement ponctuel. Propre. Rapide. Et partout sur le quai tu peux acheter des bento - des boites à lunch compartimentalisée que tout le monde mange sur le train. Et vito presto, on est arrivé.
La météo, par contre elle, ne coopère pas et on arrive chez Yann trempée comme des vieilles chaussettes. J’avais pourtant commander du beau temps pour 3 semaines. Oh well. En attendant que Yann finisse le boulot, on est allé se promener en ville à la recherche du musée du robot. Comment résister à la promesse de robots du passé et surtout du futur? Mais méga bouhou le musée est maintenant fermé et il y a une poche succursale de banque à sa place. En mal d’activité on a fait un tour de grande roue attaché en hauteur direct après un centre d’achat. Je ne peux pas dire que je suis une grande fan et j’ai reconfirmé le fait!
Avec Yann on a été souper dans un resto qui sert les produits d’une ferme environnante. Enfin des légumes. On en voit pas beaucoup ici. Ils sont cher et rarement au menu. Et en plus c’est un buffet all you can eat. La seul règle est que tu es obligé de terminer ton assiette. Pas de gaspillage. On a dû attendre un peu pour avoir une table et le mek à la réception à fait une erreur dans l’appel des noms et est venu s’excuser à genoux par terre devant nous. Euh… tsé c’est pas vraiment grâve… tu peux te lever… Il a recommencé le même manège quand il a fait passer un plus petit groupe devant nous. Jamais on ne verait ça à Mtl!! Un resto vraiment tasty. Menoum.
Demain on part pour Kyoto
Japanification
Parlons toilette - wow la technologie toilette est franchement plus avancée ici! La majorité viennent avec une panoplie de pitons: bidet, bidet pour les madames, vent pour sècher le post bidet, siège chauffant quand y fait fret, faux son de flush pour couvrir les sons moins harmonieux et tout les règlages des pressions, chaleur de l’eau et du vent, etc… Des heures de plaisirs!
Kimono style - Sur la rue il n’est pas rare de renconter des femmes en kimono qui font leur commision, dans le métro… C’est très charmant et ça balance les néons et la surmodernité.
Fashion report - après la tuque (qui est l’accessoire de la saison), notons l’empillage de layer de vêtement. Genre une robe soleil au genous par dessus un t-shirt, avec des jeans, une veste, un foulard et bien sur une énorme tuque. Et tout ça à 30 degré à l’ombre.
Cocorico - On a jamais autant mangé d’oeuf. Il y en a PARTOUT! Sur tout. Et c’est bon mais faut quand même pas exagéré. Je fais la grêve au oeufs bon!
It’s a working world - Le Japon a un taux de chômage super bas. On a découvert pourquoi. Il invente des jobs pas nécessaire. Si il y a un site de construction, il y a un gars dans le trou et 3 autours qui avertissent les gens que les gros connes oranges, les parcartes et clotures veulent dire qu’il y a de la construction. Ah ben merci mais ĵe m’en doutais à voir le gros trou juste là… Sur un coin, il y a building en réparation. Et il y a 2 gars qui font traversé les gens aux lumières comme un brigadier même si les réparation ne cause aucun inconvénient pour les piétons. Pointless! Et ils font leur job avec un sérieux déconcertant.
Iz & Steph in Japan
Poipet, Cambodia>, Mar 06, 2009
The border city of Poipet welcomes visitors traveling by land from Thailand with food vendors, old buildings, and new casinos.
A variety of food vendors will call you while walking towards the arc of Poipet. They sell different kinds of food some of which are already cooked and some will be cooked in front of you as you order. The three of us just smiled and walk towards the arc as we would be meeting a man our hotel as arranged to pick us up.
The young man whose name I already forgot (thank god) told us that Poipet’s old and new buildings are actually casinos. Me and my companions were somehow shocked to hear this news as the city looked undeveloped. He added, gambling is illegal in Thailand that’s why investors decided to build hotels in Poipet so that Thais can just walk in and out of Cambodia when they feel like gambling.
Moments later we found ourselves standing in front of gatehouse, our guide asked for our passports and for Baht900 as processing fee for tourists. We gave what he asked for and waited outside the building. After a minute or two, an officer (probably an immigration officer) came out and handed our passports just before our bus arrived.
The bus took us to the new Poipet bus terminal. The bus terminal is beautiful even if no furnishings have been placed yet. One comment though, it would have been perfect if they had normal toilets. After freshening up, we rode the cab which will take us to our hotel in Siem Reap.
Post Script: We bumped into Vince (my sibling Vicky’s friend) in our hotel in Siem Reap and asked us if we paid any processing fee in the border. We said “yes”. It turns out there are no processing fees. Citizens of ASEAN member countries are NOT suppose to pay anything when visiting ASEAN member countries.
Beijing, China>, Sep 30, 2009
Generally speaking, the word ’No’ would have no other pronunciation except the pronunciation bù, that is, No’s basic tone is . Now look at the following cases:
1. When singly pronounced, at the end of words and phrases or before non-reads . Such as: (bu)No、(jiu bu)never、(bu hong)not red、(bu hao)not good。
2. before reads Pingkai .
Such as:（bú dà）small、（búyìng） not reply、（bú dào） immoral、（bú mà） do not criticize sb, etc.
3. sandwiched between the words read in a silent voice.
Such as:shuo bu qing)a hard nut to crack、(dui bu qi)I am sorry.
Other questions? Get free advice? Registered our free classes, when facing teachers!
邮箱：customer@sino-center.org
Skype | Msn | Gtalk ID: sinocenter Yahoo ID: sinocenter@yahoo.cn
TEL：86-10-62514789
Beijing, China>, Sep 30, 2009
Chinese is a graceful language whose four tones make speaking Chinese sound like singing songs. In standard Chinese, the pronunciation of one Chinese word is a syllable. For instance, (my book) is written in three characters, which is pronounced in three syllables “wodeshu”.
Chinese syllable consists of three parts: the initial consonant of a syllable, a vowel and a tone. There are totally 21 initial consonants, 39 vowels and 4 tones, which are combined by different rules and regulations to enrich Chinese compound pronunciation.
The initial sound of a syllable is called initial consonant. For instance, the initial consonant of “大” is d. The initial consonant of “小” is x. Some syllables begin with vowels without any sound, e.g. (an) (e). Such syllables are called “zero initial consonant” of a syllable.
Vowel follows the initial consonant of the syllable. E.g. “e” in (song) (ge), “ie” in (sister) (jie).
Simple vowel: A simple vowel is composed of single vowel. For example: a, o, e, i, u, ü.
Compound vowel: A compound vowel is composed of combined vowels.
Nasal vowel: A nasal vowel is a vowel followed by a nasal consonant such as “n” or “ng”.
There are four tones in Chinese: the first tone, the second tone, the third tone and the fourth tone.
Other questions? Get free advice? Registered our free classes, when facing teachers!
邮箱：customer@sino-center.org
Skype | Msn | Gtalk ID: sinocenter Yahoo ID: sinocenter@yahoo.cn
Beijing, China>, Sep 30, 2009
Chinese is a very interesting language, it write body now of art, pen mathematics which row an inside, and high simplification but lifelike shape, will let you feel, learn Chinese, be like is learn to make uniform a painting.
It of pronunciation(the alphabets of the Chinese phonetic, Chinese pinyin), adoption Latin letter of alphabet, divide consonant and rhyme mother. Each sound has four voices to adjust again, respectively is 1, 2, 3 and 4.
However Chinese language’s pronounce is the system that a kind of writes to read a sound, can’t replace Chinese characters. The article, which completely pronounces to write out with the Chinese language, can hardly understand, therefore, it is not one kind to formally write a way, but the help of just a kind of reading.
The Chinese language is in the world to use most languages of number.
In addition to china is big six with Taiwan outside, the Chinese language still distributes in Singapore, Malaysia etc. ground. Take Chinese language as the person of mother tongue about has 1, 300, 000, the Chinese language is one of the work languages of United Nations.
About have in the world 1/5 people use Chinese language as mother tongue. Chinese language as to it is also once the language writing of the nation of the periphery creation over-weight wants to influence. For example Japanese, Korean, Vietnamese in all the reservation have a great deal of Chinese language to lend phrase and Chinese language to write system writing. The Chinese language is a kind of Chinese language.
The Chinese language is special language in the world, the writing height unify and norm, the modern Chinese language has already unify with the phrasing of norm, though dialect pronunciation difference specially big, but written language norm, have no writing form that dialect difference result in to communicate obstacle. The super dialect of Chinese language has a huge function towards supporting unify of Chinese nation.
The Chinese language belongs to independent language, analysis language. Chinese language is writing a way is a kind of Chinese characters of pictograph. The written language that 54 sports before use is called “text speech”, is 1 kind the ages is with the Confucius use of take”ya3 yan2″ as basal written language.54 written Chinese languages sport push after are usually called “vernacular” and namely take northern dialect as basal modern and written language. In the written language of modern Chinese language, text’s talk has already seldom used.
All say that the Chinese language is difficult to learn, in fact the Chinese language be easy and have no tense in the Chinese language variety, the verb adjective also has no variety and have no connect read, language jian3 lian4, pronounce clear, the language is soon slow-moving. It is a kind of language, which very easily learns. Difficult what to learn be a Chinese characters.
Other questions? Get free advice? Registered our free classes, when facing teachers!
邮箱：customer@sino-center.org
Skype | Msn | Gtalk ID: sinocenter Yahoo ID: sinocenter@yahoo.cn
Tokyo, Japan>, Sep 27, 2009
C’est notre dernière journée à Tokyo.
On s’est gardé la mecque du magasinage et du cosplay pour dimanche, journée ou (accent je t’emmerde) ils sortent tous (lire étrange, curieux, weird, pas pareil, freak, intéressant… selon votre tournure d’esprit). Donc direction Harajuku et Shibuya. Il fait beau et nous nous élançons plein de l’espoir du touriste qui veut en voir des affaires.
On fait un tour dans les ruelles de shopping d’Harajuku avec l’agenda tacite de débarqué sur le fameux pont ou les cosplay se tiennent. Mais ça s’est pas tout à fait passé comme prévu… au fameux pont il y a 3-4 weirdos exhibitionistes (je dis weirdo lire: middle age man dans un suit de poussin jaune qui dance comme dans un rave) et 60000 touristes qui les prennent en photos, incluant M. poussin. Et tout d’un coup on s’est senti au parc safari pour humain sur le buvard. Unpleasant. On a laissé faire. Et on repassera pour les goth habillé avec un détail maniac, pour les fruits colorés qui fit parfait avec tous leurs amis et autre personnages uniques.
Et dans ce vide spirituel, on est allé au temple au bout du dit pont. Là ou il y a des gens payer pour balayer la garnotte sur le sol - nous non plus on la comprend pas. Le temple shintoiste était bordé de tonneaux de saké et les arbres sacrés entouré de leur ceinture blanche. On a même assister par hasard à une procession de mariage traditionnel japonnais avec les mariés en costume caché sous l’ombrelle rouge.
Et si on ne peux pas voir de fruits, au moins il nous reste Shibuya, le quartier par excellence du shopping de la jeunesse branchée. Et branchée elle l’est. C’est dimanche après midi et la place est bondé. Ya du monde comme jamais vu. On a même trouvé le moyen de se séparé et se perdre juste en traversant la rue! OK avant que vous pensiez que j’ai laissé mes dernières neurones dans le sochu à 25%, je dois dire que la traverse de piétons fait une bonne dizaine de mètres de large, qu’il y a 5 traverses qui se coupent et que ça déborde de monde… Steph m’a heureusement vu de l’autre côté de la rue en me cherchant dans le zoom de sa caméra. Que d’aventure 
Tokyo est franchement une ville de magasinage. Il y a centre d’achat par dessus centre d’achat, boutiques par dessus boutiques, à l’écoeurement. Et tout coûte SUPER UBER cher. Et ça avant l’échange de $. Aie mon portefeuille. Donc shopping minimaliste même si on voudrait tout acheter.
En overdose de gens et de néon, on a été souper dans un mini resto d’une autre époque au fond d’une mini ruelle qu’on a découvert par hasard. Assis sur des banc direct à côté du grill à pointer qu’elle yukitori (brochette) on veut avec une bière et une gang de rock a billy à côté… en un instant ce n’était plus Tokyo ou plutôt c’était un autre Tokyo.
Demain on part pour Nagoya. Début du vrai voyage… celui dans lequel il faut porter nos possessions sur notre dos en se disant <coudonc j’ai conc ben de la merde pesante dans ce sac>. On s’en va rencontrer un ami de Steph qui travaille maintenant au Japon.
Isa